[เกาหลี] เตรียมกระดาษทิชชู่! หนังเศร้า ซีรีย์เกาหลีเศร้าๆ ดูกี่ทีก็ร้องไห้

บางวันเราก็อยากดูอะไรที่ทำให้หัวเราะ แต่บางวันเราก็อยากได้หนังสักเรื่องที่ทำให้ร้องไห้ออกมาให้สุด แล้วค่อยรู้สึกโล่งขึ้นในตอนจบ และถ้าพูดถึงงานที่ทำหน้าที่นี้ได้ดีที่สุด คงหนีไม่พ้นหนังและซีรีส์จากเกาหลีใต้

บทความนี้รวมหนังเศร้าและซีรีย์เกาหลีเศร้าๆ ที่ดูกี่รอบก็ยังน้ำตาไหล พร้อมเรื่องย่อแบบไม่สปอยล์ แยกตามประเภทความเศร้า จะได้เลือกได้ว่าวันนี้อยากร้องไห้เพราะเรื่องอะไร

เศร้าเพราะความรัก: หนัง รัก เศร้าที่ลงเอยไม่สมหวัง

หมวดนี้คือความเศร้าแบบคลาสสิก คนสองคนรักกันจริง แต่จังหวะชีวิต โรคภัย หรือความเข้าใจผิดพาให้ต้องแยกทาง

ฝั่งภาพยนตร์

• A Moment to Remember (2004) — เรื่องราวของคู่รักที่เพิ่งเริ่มต้นชีวิตคู่ ก่อนที่ฝ่ายหญิงจะถูกวินิจฉัยว่าป่วยด้วยโรคที่ค่อย ๆ พรากความทรงจำไป หนังเล่าถึงการรักษาความรักไว้ในวันที่อีกฝ่ายเริ่มจำไม่ได้
• The Classic (2003) — เล่าคู่ขนานสองยุค ระหว่างความรักครั้งแรกของแม่ในอดีต กับความรู้สึกของลูกสาวในปัจจุบันที่ค่อย ๆ ค้นพบว่าเรื่องราวทั้งสองเกี่ยวพันกันมากกว่าที่คิด
• Architecture 101 (2012) — ชายหนุ่มสถาปนิกได้เจอกับรุ่นพี่สมัยมหาวิทยาลัยอีกครั้งเมื่อเธอมาจ้างเขาสร้างบ้าน หนังพาย้อนกลับไปสำรวจรักครั้งแรกที่ไม่มีใครกล้าพูดออกมา

อ้างอิง: Korseries

ฝั่งซีรีส์

• Twenty-Five Twenty-One (2022) — เรื่องราวของกลุ่มวัยรุ่นปลายยุค 90 ที่ความฝันถูกกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจ ความสัมพันธ์ของตัวละครหลักค่อย ๆ เติบโตไปพร้อมกับช่วงเวลาที่ไม่มีวันกลับมา
• Goblin (2016) — แฟนตาซีโรแมนติกว่าด้วยชายอมตะผู้รอคอยเจ้าสาวที่จะยุติชีวิตนิรันดร์ของเขา ยิ่งความสัมพันธ์ลึกขึ้นเท่าไร ทางเลือกก็ยิ่งเจ็บปวดขึ้นเท่านั้น

เศร้าเพราะครอบครัว: ความรักที่ไม่ต้องพูดออกมา

ความเศร้าหมวดนี้มาจากพ่อแม่ที่เสียสละแบบเงียบ ๆ และลูกที่เข้าใจสายเกินไป เป็นหมวดที่คนดูวัยทำงานมักโดนหนักที่สุด

ฝั่งภาพยนตร์

• Miracle in Cell No. 7 (2013) — พ่อที่มีภาวะบกพร่องทางสติปัญญาถูกจับกุมในคดีที่เขาไม่ได้ก่อ เพื่อนร่วมห้องขังจึงร่วมมือกันหาทางให้เขาได้เจอลูกสาวอีกครั้ง เป็นเรื่องที่ผสมความตลกกับความเศร้าได้เจ็บมาก
• Hope (2013) — สร้างจากเหตุการณ์จริงที่สะเทือนใจสังคมเกาหลี ว่าด้วยเด็กหญิงที่ต้องเผชิญเรื่องเลวร้ายระหว่างทางไปโรงเรียน และครอบครัวที่พยายามประคองกันให้ผ่านช่วงเวลาฟื้นตัว จุดเด่นคือหนังเลือกเล่าเรื่อง “การกลับมามีชีวิตอีกครั้ง” มากกว่าเล่าความรุนแรง
• Ode to My Father (2014) — ชีวิตของชายคนหนึ่งที่แบกคำสัญญาต่อพ่อไว้ตั้งแต่เด็ก แล้วใช้ทั้งชีวิตทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวผ่านเหตุการณ์สำคัญของประวัติศาสตร์เกาหลีสมัยใหม่
• Pawn (2020) — เจ้าหนี้นอกระบบจำใจรับเลี้ยงเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ไว้เป็น “หลักประกัน” ก่อนที่ความสัมพันธ์จะกลายเป็นอะไรที่ลึกกว่านั้นเมื่อเวลาผ่านไป

ฝั่งซีรีส์

ถ้าชอบดราม่าครอบครัวแบบยาว ๆ ที่ค่อย ๆ สะสมความผูกพัน ฝั่งซีรีย์เกาหลีมีให้เลือกเยอะกว่าฝั่งหนังมาก เพราะความยาว 12–20 ตอนเปิดโอกาสให้บทปูรายละเอียดเล็ก ๆ ของบ้านหลังหนึ่งได้ครบ

• Hi Bye, Mama! (2020) — แม่ที่จากไปแล้วได้รับโอกาสกลับมาใช้ชีวิตอีก 49 วัน และต้องตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับครอบครัวที่เดินหน้าต่อไปโดยไม่มีเธอ
• Navillera (2021) — ชายวัยเจ็ดสิบตัดสินใจเริ่มเรียนบัลเลต์ตามความฝันที่เก็บไว้ทั้งชีวิต โดยมีนักเรียนหนุ่มที่กำลังหมดไฟเป็นคู่หูที่ไม่น่าจะเข้ากันได้ ความเศร้าของเรื่องนี้มาแบบเงียบและค่อย ๆ ซึม

เศร้าเพราะมิตรภาพ: เพื่อนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดไป

บางเรื่องไม่มีใครตาย ไม่มีใครเลิกรา แต่ยังเศร้าอยู่ดี เพราะมันพูดถึงช่วงเวลาที่ทุกคนเคยอยู่ใกล้กันมาก ก่อนที่ชีวิตจะพาแยกย้าย

ฝั่งภาพยนตร์

• Sunny (2011) — ผู้หญิงวัยกลางคนกลับไปตามหาเพื่อนกลุ่มเดิมสมัยมัธยม หลังได้ข่าวจากเพื่อนคนหนึ่งที่หายไปนาน หนังตัดสลับระหว่างวัยรุ่นยุค 80 กับปัจจุบันได้อย่างมีชีวิตชีวาและเจ็บพร้อมกัน

อ้างอิง: PatSonic

ฝั่งซีรีส์

• Reply 1988 (2015) — ชีวิตของเด็กกลุ่มหนึ่งในซอยเดียวกันที่ย่านซังมุนดง กับครอบครัวที่ดูแลกันข้ามรั้วบ้าน เป็นซีรีส์ที่หลายคนบอกว่าร้องไห้เพราะ “คิดถึงบ้านตัวเอง” มากกว่าเพราะเนื้อเรื่อง
• Our Blues (2022) — ร้อยเรียงเรื่องราวของผู้คนหลายวัยบนเกาะเชจู ทั้งพ่อค้าแม่ค้าตลาด นักดำน้ำแฮนยอ และวัยรุ่นที่กำลังจะตัดสินใจเรื่องใหญ่ในชีวิต แต่ละตอนเปลี่ยนตัวเอกไปเรื่อย ๆ

เศร้าเพราะการสูญเสีย: เรื่องของคนที่ยังอยู่

หมวดนี้พูดถึงคนที่ต้องใช้ชีวิตต่อหลังจากมีคนหายไป ซึ่งมักเจ็บกว่าฉากจากลาเสียอีก

ฝั่งซีรีส์

• Move to Heaven (2021) — ชายหนุ่มที่มีภาวะแอสเพอร์เกอร์ทำงานเก็บกวาดข้าวของของผู้เสียชีวิตร่วมกับลุงที่เพิ่งเข้ามาดูแลเขา แต่ละตอนคือเรื่องราวของคนหนึ่งคนที่จากไปแล้ว เล่าผ่านสิ่งของที่เหลืออยู่

ฝั่งภาพยนตร์

• Along with the Gods: The Two Worlds (2017) — แฟนตาซีว่าด้วยชายผู้เสียชีวิตและต้องผ่านการพิจารณาคดีในโลกหลังความตาย ระหว่างทางเรื่องค่อย ๆ เปิดเผยสิ่งที่เขาทำและไม่ได้ทำเพื่อครอบครัวตอนยังมีชีวิต

อ้างอิง: The New York Times

เศร้าเพราะการเติบโตของชีวิต: เหนื่อยแต่ยังต้องเดินต่อ

ความเศร้าแบบผู้ใหญ่ ไม่ได้มาจากเหตุการณ์ใหญ่ แต่มาจากความรู้สึกว่าชีวิตไม่ได้เป็นอย่างที่คิดไว้

ฝั่งซีรีส์

• My Mister (2018) — วิศวกรวัยกลางคนที่แบกความกดดันทั้งจากที่ทำงานและครอบครัว ได้มาเจอกับพนักงานสัญญาจ้างสาวที่ชีวิตหนักไม่แพ้กัน เรื่องนี้เดินช้ามาก แต่เป็นความช้าที่หลายคนบอกว่าเยียวยาที่สุด

เลือกเรื่องให้เข้ากับอารมณ์ตัวเอง

ถ้าเพิ่งเจอเรื่องหนักในชีวิตจริง แนะนำให้เริ่มจากงานที่จบแบบมีความหวัง เช่น Navillera หรือ My Mister มากกว่างานที่เล่าเหตุการณ์รุนแรงตรง ๆ และถ้าอยากได้ หนัง รัก เศร้า แบบร้องให้สุดในสองชั่วโมงแล้วจบ ฝั่งภาพยนตร์อย่าง A Moment to Remember หรือ Miracle in Cell No. 7 จะตอบโจทย์กว่าซีรีส์ยาว ๆ

สรุป

หนังและซีรี่ย์เกาหลีเศร้าๆ ไม่ได้มีดีแค่ทำให้ร้องไห้ แต่มันทำหน้าที่เหมือนที่ระบายให้กับความรู้สึกที่เราไม่ได้พูดออกมาในชีวิตประจำวัน ลองเลือกจากประเภทความเศร้าที่ตรงกับใจตัวเองในตอนนี้

เตรียมกระดาษทิชชู่ให้พร้อม แล้วปล่อยให้ตัวเองร้องไห้เต็มที่สักรอบ เพราะบางครั้งการได้ร้องไห้กับเรื่องของคนอื่น ก็ช่วยให้เรากลับมารับมือกับเรื่องของตัวเองได้ง่ายขึ้น